«اخبار منتشره از سوی اصلاح‌طلبان درباره آزادی زندانیان سیاسی تحریف واقعیت‌هاست».
سایت اینترنتی خودنویس که توسط شماری از همکاران فراری نشریات زنجیره‌ای اداره می‌شود، با انتشار این ارزیابی نوشت: تنها به فاصله چند ساعت از اظهارات دادستان کل کشور مبنی بر آزادی هشتاد تن از زندانیان امنیتی و مرتبط با جریان «فتنه»، این خبر به صدر اخبار سایت‌ها و رسانه‌های اصلاح‌طلب در داخل و اپوزیسیون در خارج از کشور تبدیل و گمانه‌های گوناگونی در دو حوزه مطرح شد، نخست‌ گمانه‌زنی در مورد اسامی افرادی که بناست آزاد شوند و سپس ربط دادن موضوع به تغییر و گشایش فضای سیاسی آن هم با روی کار آمدن روحانی. برخی حتی پا را فراتر نهاده و موضوع حبس خانگی کروبی را نیز به میان کشیدند عده‌ای ذوق‌زده نیز در شبکه‌های اجتماعی خبر دادند که چه نشسته‌اید که هم اینک زندانیان از درهای زندان بیرون می‌آیند و کسی برای استقبال از آنها نرفته است.
در ادامه این گزارش آمده است: بازخوانی اظهارات دادستان کشور نشانگر این موضوع است که وی هیچ‌گاه نگفته هشتاد زندانی سیاسی به زودی آزاد می‌شوند، بلکه او در سخنانش عنوان کرده هشتاد تن از زندانیان سیاسی به مناسبت عید غدیر مورد عفو رهبری قرار گرفته‌اند. عفو رهبری برنامه‌ای است که همه ساله به مناسبت اعیاد مذهبی و براساس اصل یکصد و ده قانون اساسی که وظایف و حدود اختیارات رهبری را عنوان می‌کند شامل حال برخی زندانیان می‌شود.
خودنویس با اشاره به واقعیت‌ها نوشت: این عفو شامل بخشودگی باقیمانده دوران حبس، بخشودگی جریمه‌های نقدی و در برخی موارد بخشودگی همه مجازات‌ها است و موضوع تازه‌ای نیست. با این وجود دلیل شتاب‌زدگی برخی از روزنامه‌نگاران اصلاح‌طلب، ماجرا به گونه‌ای جلوه داده شد که گویی به واسطه روی کار آمدن روحانی است که این بخشودگی اعلام شده و این اتفاق به دلیل فشارهای دولت رخ داده است. این در حالی است که دادستان کل کشور به صراحت عنوان کرده بود موضوع بخشودگی زندانیان امنیتی ربطی به انتخابات اخیر ندارد و «برخی جریان‌ها گمان کردند که این عفوها در ارتباط با انتخابات اخیر و برخی مسائل سیاسی روز است در حالی که هیچ ربطی به این مسائل ندارد. روند عفو روال طبیعی است همان‌طور که در سال‌های 90 و 91 نیز انجام شد.»
در ادامه این مطلب خاطر نشان شده است: نگاهی به آمار زندانیان بخشیده شده در سال قبل یعنی 91 آن هم زمانی که هنوز دولت در اختیار احمدی‌نژاد و یارانش بود نشان می‌دهد که تعداد افرادی که در آن سال مورد عفو و بخشودگی رهبری قرار گرفتند به مراتب از مجموع افرادی که با روی کار آمدن دولت جدید آزاد شده‌اند بیشتر است.
یکی از زندانیان سیاسی که سال پیش آزاد شده به خودنویس گفت: «دوازده زندانی آزاد شدند که چهار پنج‌نفرشان در ماه‌های پایانی حبس‌شان بودند... پارسال هشتاد و چند نفر آزاد شدند. چرا آن موقع کسی نگفت احمدی‌نژاد، مچکریم!»
همچنین، ژیلا بنی‌یعقوب، که همسرش بهمن احمدی امویی هم‌چنان در زندان است، در وبلاگ نوشت: «ای کاش روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها با دقت بیشتری مسئولیت حرفه‌ای و اخلاقی خود را انجام بدهند. آیا کسانی که به راحتی نوشتند هشتاد زندانی سیاسی آزاد می‌شوند، می‌دانند که برخی از زندانیان از انتشار اخبار غیرواقعی در این خصوص رنجیده‌اند؟ و از همه مهم‌تر آیا می‌دانند که حق ندارند صحت و دقت خبر را قربانی ذوق‌زدگی خود کنند؟»

منبع : http://www.kayhan.ir/920714/2.htm

 
یک نشریه آمریکایی با مرور سوابق عملکرد کاخ‌سفید طی 25 سال گذشته نتیجه گرفت مقامات آمریکایی هرگز روی خوش به شعار میانه‌روی و تنش‌زدایی در ایران نشان نداده‌اند.
هافینگتون‌پست نوشت: اولین نشانه در سیاست ایران در سال 1988 در پایان جنگ ایران و عراق پدیدار شد. در آن زمان، تا حدی به دلیل نظر متحدان منطقه‌ای، آمریکا تصمیم گرفت به این علامت اعتدال، روی خوش نشان ندهد. آمریکا در عوض تصمیم گرفت عراق را به عنوان متحد خود در منطقه انتخاب کند و تقریبا تا زمان اشغال کویت در سال 1991 به حمایت از عراق ادامه داد. نتیجه آن جنگی خونین و عملیات موسوم به «طوفان صحرا» بود.
این روزنامه اضافه کرد: پس از آن در سال 1990، علی‌رغم تصمیم دولت رفسنجانی به بی‌طرفی در جنگ خلیج‌فارس، برخلاف تعدادی از کشورها که به نفع عراق موضعگیری کردند، و علی‌رغم کمک ایران در آزادسازی گروگان‌های آمریکایی در لبنان، آمریکا به سیاست مهار و منزوی کردن ایران روی آورد. یکی از وجوه این سیاست تصمیم آمریکا به حمایت از طالبان در افغانستان بود چرا که آن‌ها ضد ایران و ضد شیعه بودند. نتیجه آن بمب‌گذاری در سفارتخانه‌های آمریکا در کنیا و تانزانیا توسط القاعده، متحد طالبان، و وقایع دردآور یازده سپتامبر بود. در همین حال زمانی که ایران مجددا در سال 1994 از شرکت نفتی کونوکو دعوت کرد که در ایران سرمایه‌گذاری کند، آمریکا جلوی آن را گرفت و اولین دور از تحریم‌های آمریکا علیه ایران توسط کنگره این کشور در سال 1996 به تصویب رسید.
هافینگتون‌پست همچنین با اشاره به دوره اصلاحات خاطر نشان کرد: خاتمی، رئیس‌جمهور ایران در دوران زمامداری خود دو مرتبه دست به سوی آمریکا دراز کرد: اول در سال‌های 2001 و 2002 در کمک به گذار مسالمت‌آمیز در افغانستان پس از دوران طالبان، پاسخ آمریکا در سخنان جرج‌بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، درباره محور شرارت بازتاب یافت. دوباره در سال 2003 ایران توافق‌هایی را در تعدادی از مسائل حل نشده فی‌مابین ارائه داد که به معامله بزرگ معروف شد. ظاهرا نامه حاوی این توافق هرگز به روی میز مقامات بلندپایه نرسید. این روزنامه معتقد است آمریکا به خاطر بی‌اعتنایی به ایران در افغانستان و عراق شکست خورد.

 
بعد از سفر رئیس‌جمهور محترم کشورمان به نیویورک و گفت‌وگوی تلفنی ایشان با رئیس‌جمهور آمریکا که یکی از چند اقدام نابجای این سفر - در کنار اقدامات مثبت آن - بود و هزینه کردن از عزت مثال زدنی ایران اسلامی در جهان و منطقه را به دنبال داشت، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی به نقل از ایشان نوشت «امام موافق حذف شعار مرگ‌بر آمریکا بودند»! این ادعا که همزمانی آن با مکالمه تلفنی دکتر‌روحانی و اوباما، هماهنگ شده به نظر می‌رسید، در فاصله‌ای کوتاه به تیتر و خبر اول روزنامه‌های زنجیره‌ای و سایت‌ها و رسانه‌های داخلی و خارجی تبدیل شد. رسانه‌های مورد اشاره با استناد به ادعای آیت‌الله رفسنجانی، اصرار داشتند که از یکسو، گفت‌وگوی تلفنی روحانی و اوباما را قابل توجیه! جلوه دهند و از سوی دیگر، ابراز امیدواری می‌کردند شعار مرگ بر آمریکا از فرهنگ سیاسی و اعتقادی مردم حذف شود!
در این که آقای هاشمی‌رفسنجانی نظر صریح و بارها اعلام شده حضرت‌امام(ره) را تحریف کرده است، تردیدی نیست و در همین نوشته به آن خواهیم پرداخت، اما، ابتدا بایستی درباره این تحریف و مسائل پیرامونی آن به چند نکته اشاره کرد.
1- همزمانی تحریف نظر امام راحل(ره) با گفت‌وگوی تلفنی آقای روحانی و رئیس‌جمهور آمریکا به وضوح نشان می‌دهد که آقای هاشمی و دوستان ایشان نیز در نسنجیده بودن مکالمه یاد شده تردیدی ندارند و از آنجا که می‌دانند این اقدام نابجا و خسارت‌آفرین با هیچ منطق علمی، سیاسی و اسلامی همخوانی ندارد، برای توجیه آن به گناه نابخشودنی تحریف‌ نظرات حضرت امام(ره) روی آورده‌اند.

 
پرسیدن که عیب نیست. مخصوصا از کسانی که «دانستن را حق مردم» می‌دانند! و طی سه دهه گذشته بارها بر این «حق» اصرار ورزیده‌اند. از این روی، پرسشی که در پیش است و آنچه این نوشته در پیوست خود دارد، نباید دولتمردان محترم را آزرده‌خاطر کند و یا این تلقی را پدید آورد که قرار است زحمات متراکم و روزهای پرکار آنها نادیده گرفته شود. پرسش درباره سفر نیویورک است، سفری که طی چند روز گذشته پیرامون دستاوردهای آن تبلیغات پرحجم و گسترده‌ای شده و این تبلیغات کماکان ادامه دارد. پرسش اما، این است که جناب رئیس‌جمهور محترم و هیئت همراه ایشان در سفر نیویورک و در تعامل با آمریکا و متحدانش «چه داده‌اند و چه گرفته‌اند»؟ و در این‌باره گفتنی‌هایی هست؛
1- سخنرانی آقای دکتر روحانی رئیس‌جمهور محترم کشورمان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و مصاحبه‌های بعدی ایشان با رسانه‌های آمریکایی، اگرچه در برخی از موارد که به آن اشاره‌ای گذرا خواهیم داشت، خالی از کاستی نبود ولی در مجموع می‌توان اظهارات جناب روحانی را در تاکید بر سیاست‌های کلان نظام، حمایت و دفاع از حقوق مردم شریف ایران و استدلال‌ها و مستنداتی که برای این منظور ارائه کرده بودند، مثبت ارزیابی کرده و مخصوصا بخش‌هایی از آن را شایسته تقدیر دانست. این بخش از سخنان رئیس‌جمهور محترم کشورمان با عصبانیت دشمنان تابلودار ایران اسلامی، مخصوصا رژیم صهیونیستی روبرو شد تا آنجا که نتانیاهو با شتابزدگی به اوباما و دولتمردان آمریکایی هشدار داد «فریب لفاظی‌های روحانی را نخورند»! لحن آرام و اظهارنظرهای آمیخته به آرامش‌ آقای روحانی در سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها، مخصوصا آنجا که با استدلال منطقی و محکم همراه بود نیز - که نمونه‌های فراوانی از این دست را می‌توان آدرس داد- تحسین‌برانگیز بود. اما لحن ملایم رئیس‌جمهور محترم کشورمان و نشانه‌ها و پیام‌هایی که از خواست جدی ایشان برای فرو ریختن دیوار بلند بی‌اعتمادی میان ایران و آمریکا حکایت می‌کرد نه فقط غیر از «وعده‌های نسیه» و لفاظی‌های بی‌پشتوانه مقامات آمریکایی هیچ دستاورد دیگری به دنبال نداشت بلکه به گونه‌ای که اشاره خواهیم کرد کفه مواضع‌ طلبکارانه و خواسته‌های باج‌خواهانه حریف را نیز سنگین‌تر کرد.

گفت: اصحاب فتنه و سایت‌های اجاره‌ای از نظر کیهان درباره این که ابراز نگرانی نتانیاهو از روند مذاکرات نیویورک دروغ است بدجوری عصبانی شده‌اند.
گفتم: آیا هیئت اعزامی ایران، در سفر نیویورک، علیه اسرائیل موضع جدیدی گرفته بود که تاکنون سابقه نداشته باشد؟!
گفت: معلوم است که نه!
گفتم: مگر تائید هولوکاست و اشاره تلویحی به موجودیت اسرائیل در سفر نیویورک و این ادعا از سوی یکی از حامیان اصلی دولت که با اسرائیل سر جنگ نداریم! به نفع اسرائیل نبود؟
گفت: البته که بود!
گفتم: خب! با این حساب نتانیاهو بایستی از خوشحالی با دُمش گردو بشکند نه این که به قول آقایان، عصبانی باشد!
گفت: ایول! پس تیتر کیهان دقیقا به خال خورده که آنها به جای اینکه برای نفی نظر کیهان دلیل بیاورند، فقط فحش و ناسزا نثار می‌کنند؟!
گفتم: چه عرض کنم؟! عده‌ای به یک قلعه‌ حمله کرده بودند. سنگی که یکی از نگهبانان قلعه پرتاب کرده بود، به سر یکی از مهاجمان اصابت کرد و یارو با عصبانیت فریاد زد؛ مرد حسابی! مگر سپر به این بزرگی را نمی‌بینی که سنگ را به سر من می‌زنی؟!

منبع : http://www.kayhan.ir/920713/2.htm

 
انعطاف و نرمش در حوزه دیپلماسی به چه معناست و چه ابعادی را شامل می‌شود؟ به نظر می‌رسد این بحث با سایه روشن‌هایی مواجه است و باید از آن ابهام‌زدایی شود. البته اصل موضوع در جای خود نیازمند تحلیل و تبیین است اما شاخ و برگی که در حوزه عملیات روانی به آن داده می‌شود، ضرورت تبیین را دو چندان می‌کند. پرسش می‌شود که آیا این نوعی عقب‌نشینی است؟ آیا تابو شکسته و پایان شعار مرگ بر آمریکا فرا رسیده است؟ آیا می‌توان ماجرای اخیر را با ماجرای پذیرش قطعنامه 598 در سال 1367 یا با حوادثی نظیر صلح حدیبیه و صلح امام حسن(ع) مقایسه کرد؟ نقشه و تدبیر مهندسی شده از سوی رهبر معظم انقلاب کدام است؟ و آیا آنچه در عمل اتفاق می‌افتد عمل به اجزاء این تدبیر است؟

«هشام زعزوع» روز سه‌شنبه (اول اکتبر، ۹ مهر) در یک کنفرانس اقتصادی در شهر قاهره درباره علت تعلیق سفر گردشگران ایرانی به مصر گفت: «تعلیق گردشگری با ایران به امنیت ملی مربوط می‌شود.»

وزیر گردشگری مصر بازگشت گردشگران ایرانی به مصر را به بهبود روابط سیاسی میان دو کشور منوط کرد و افزود: «در حال حاضر ما قادر به تأمین امنیت گردشگران ایرانی نیستیم.»

گزینه نظامی همچنان روی میز/باید دیپلماسی را بیازماییم/ارتباط ناگسستنی آمریکا-اسرائیل

رئیس‌جمهور آمریکا بعد از دیدار با نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی یکبار دیگر بر روی میز بودن همه گزینه‌ها از جمله گزینه نظامی علیه ایران، تاکید کرد.

به گزارش خبرگزاری فارس، «باراک اوباما» رئیس‌جمهور آمریکا روز دوشنبه پس از دیدار با «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی که برای حضور در مجمع عمومی سازمان ملل به آمریکا سفر کرده، بار دیگر تاکید کرد که گزینه نظامی علیه ایران همچنان روی میز است، اما باید راه دیپلماتیک را نیز برای توافق هسته‌ای، آزمود.

اوباما در مورد مذاکرات خود با نتانیاهو در مورد ایران گفت: می‌دانید که هم من و هم نخست‌وزیر از همان زمان که من به ریاست‌جمهوری رسیدم، روی این موضوع توافق داشتیم که ضروری است که ایران سلاح هسته‌ای در اختیار نداشته باشد. این موضوع برای امنیت آمریکا مهم است. این برای امنیت اسرائیل مهم است. این برای امنیت جهان هم مهم است، چراکه ما نمی‌خواهیم در متزلزل‌ترین منطقه جهان رقابت تسلیحاتی به راه بیافتد. با توجه به اقدامات نظام ایران در گذشته، تهدیدات آن‌ها علیه اسرائیل، اقداماتشان علیه اسرائیل، کاملا مشخص است که تنها حرف زدن کافی نیست. ما باید اقداماتی را شاهد باشیم که به جامعه بین‌الملل اطمینان دهد که آن‌ها کاملا به تعهدات بین‌المللی خود پایبند بوده و به دنبال سلاح هسته‌ای نیستند.

وی افزود: موضوع دیگری که با نخست‌وزیر در میان گذاشتم این بود که ایرانی‌ها به دلیل تحریم‌های فوق‌العاده‌ای که ما در چند سال گذشته اجرا کردیم، حالا به نظر می‌رسد که آماده مذاکره شده‌اند. ما باید دیپلماسی را بیازماییم. ما باید این حقیقت را شاهد باشیم که آن‌ها در عزم خود برای پایبندی به قواعد بین‌الملل، قوانین بین‌الملل و الزامات و قطعنامه‌های بین‌المللی، جدی هستند. با در نظر گرفتن اینکه پیش‌فرض ما حل موضوعات از طریق دیپلماتیک است، ما با حسن نیت به سوی آن‌ها می‌رویم.

رئیس‌جمهور آمریکا ادامه داد: اما ما با چشمانی کاملا باز وارد این مذاکرات شدیم. این کار آسانی نخواهد بود، و ما در هر اقدام خود در جهت کاهش تحریم‌هایی که فکر می‌کنم آن‌ها به دنبالش هستند، باید بالاترین سطح راستی‌آزمایی را در نظر بگیریم. به همین جهت در این روند با اسرائیل، دوستان و متحدانمان در منطقه رایزنی نزدیک خواهیم داشت و امیدوارم که بتوانیم این موضوع را به صورت دیپلماتیک حل کنیم.

وی افزود: اما به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده، همان‌طور که پیش‌تر هم گفته‌ام، باز هم تکرار می‌کنم که برای کسب اطمینان از عدم دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، که می‌تواند موجب بی‌ثباتی منطقه و تهدیدی بالقوه برای ایالات متحده باشد، هیچ گزینه‌ای از جمله گزینه‌های نظامی را از روی میز کنار نگذاشته‌ام.

اوباما در بخشی دیگر از این صحبت‌ها به «ارتباط ناگسستنی با اسرائیل» و «تعهد آمریکا به امنیت اسرائیل» سخن گفت و تصریح کرد که این امر مستحکم‌تر از هر زمان دیگری است.

انتهای پیام/ص

منبع : فارس

آیت‌الله جوادی‌آملی:

‌آسیب‌های زیادی از غرب دیده‌ایم/‌مبادا به دام آنها بیفتیم‌

آیت‌الله جوادی‌آملی از مراجع عظام تقلید گفت: ‌ما خطرات و آسیب‌های زیادی از غرب دیده‌ایم، ‌مبادا به دام آنها بیفتیم‌.

به گزارش خبرگزاری فارس از قم، آیت‌الله جوادی‌آملی از مراجع عظام تقلید امروز در دیدار با سیدرضا صالحی‌امیری سرپرست وزارت ورزش و جوانان و هیئت همراه وی تصریح کرد: ما در حوزه ورزش و جوانان مانند سایر عرصه‌های انقلاب حرف‌های زیادی برای گفتن داریم.

وی ادامه داد: جوان نیروی آزاد شده‌ای دارد که باید تحت رهبری باشد تا هدر نرود، جوان مانند تیر تیزی است که رهبری مردان الهی و بزرگان خرد ورز می‌تواند وی را راهنمایی کند.

آیت‌الله جوادی آملی ابراز داشت: ما امروز شاهد هستیم که در بزرگترین تجمع عبادی سیاسی کشور یعنی نماز جمعه تهران چیزی حدود 10 تا 12 هزار نفر حضور می‌یابند اما تقریبا 10 برابر آن شاهد حضور جوانان در ورزشگاه برای برگزاری یک مسابقه هستیم.