سينه پر درد و فغان است چه پنهان از تو سبزه را بوي خزان است چه پنهان از تو اي دريغا! شاهبازان به چه قانع شدهاند! دل نرگس نگران است چه پنهان از تو و أعنّا علي تأدية حقوقه إليه
فابذل نفسي و مالي و ولدي و أهلي و جميع ماخوّلني ربّي بين يديك
1. در ايام اللّه ميلاد خاتم الأوصياء، حجت خدا، نور آل محمدصلي الله عليه وآله(1)، مهدي فاطمه(عج) هستيم. ميتوان اين روز را به عادت گذراند و به غفلت سپري كرد و از يم به نمي و از دريا به قطرهاي قانع شد و ميتوان به بازكاوي حقوق امام مهدي(عج) و محاسبهي عهد و پيمانهايي كه با آن حضرت داريم، پرداخت و با نقبي به نور و محاسبهها و بازكاويها، به وسعتها و هدايتهاي بيشتري رسيد.
2. مهدويّت، قلب تپندهي حيات شيعه در تمامي قرون و اعصار است.
مهدويّت، رمز و راز نجات انسان معاصر از بن بستها و گردابها است.
مهدويّت، نه يك راه، كه تنها راه است.
بازكاوى حقوق امام مهدى (عج)
سردبير
| |
سينه پر درد و فغان است چه پنهان از تو سبزه را بوي خزان است چه پنهان از تو اي دريغا! شاهبازان به چه قانع شدهاند! دل نرگس نگران است چه پنهان از تو و أعنّا علي تأدية حقوقه إليه
فابذل نفسي و مالي و ولدي و أهلي و جميع ماخوّلني ربّي بين يديك
1. در ايام اللّه ميلاد خاتم الأوصياء، حجت خدا، نور آل محمدصلي الله عليه وآله(1)، مهدي فاطمه(عج) هستيم. ميتوان اين روز را به عادت گذراند و به غفلت سپري كرد و از يم به نمي و از دريا به قطرهاي قانع شد و ميتوان به بازكاوي حقوق امام مهدي(عج) و محاسبهي عهد و پيمانهايي كه با آن حضرت داريم، پرداخت و با نقبي به نور و محاسبهها و بازكاويها، به وسعتها و هدايتهاي بيشتري رسيد.
2. مهدويّت، قلب تپندهي حيات شيعه در تمامي قرون و اعصار است.
مهدويّت، رمز و راز نجات انسان معاصر از بن بستها و گردابها است.
مهدويّت، نه يك راه، كه تنها راه است.
مهدويّت، انرژي متراكمي است كه اگر به درستي از آن بهره گرفته شود، توانايي شگرفي در وحدت همگان و بسط معنويّت و احياي دين دارد.
مهدويّت و اعتقاد به يك منجي و مصلح، باور مشترك همهي اديان و نداي قلبي همهي مستضعفان در سرتاسر اين كرهي خاكي است.
مهدويّت، باوري عميق است كه ريشه در ساخت و بافت انسان دارد.
مهدويّت، اميد مستضعفان و نويدِ پايانِ سبزِ زمان است.
مهدويّت، چشماندازي است زيبا به جهان آينده و آيندهي جهان.
مهدويّت، سرفصل رويش و تولّد نهايي انسان است.
مهدويّت، حقيقت سترگي است كه جهان با وجود او، بر مدار عشق ميچرخد، و خورشيد، به يُمن درخشش نورش، زمين و آسمان را نور باران ميسازد.
مهدويّت، عامل رعب و هراس همهي مستكبرين و دشمنان انسانيت است. مهدويّت، برگي زرين در دفتر تاريخ انسان است.
مهدويّت، نگاه سبز شيعه و ادامهي كربلا و نگاه سرخ حسينعليه السلام است.
مهدويّت، آخرين پناه و خاكريز انسان معاصر در برابر همهي سياهيها و پلشتيها است.
مهدويّت، رمز پيروزي و استمرار انقلاب اسلامي ايران است.
مهدويّت، اميد و حيات و زيبايي و عشق و شور و نشاط، و در يك كلمه، همه چيز ما است.
يابن الحسن! روحي فداك! متي ترانا و نراك؟(2)
3. امروزه، دشمنان، سرمايه گذاري فراواني در راه مبارزه با اين انديشهي حيات بخش - كه اساس تشيّع است - كردهاند. اين هجومهاي خشن كه پس از پيروزي انقلاب اسلامي و بويژه در دههي اخير، به ساحت مهدويّت شده است نشان از اهميت و حياتي بودن اين موضوع براي دشمن دارد.
دشمن، نيك ميداند كه حيات شيعه، در گرو دو نگاه سرخ و سبز است: نگاه حسيني و نگاه مهدوي. با يكي،قيام ميكند و با ديگري، آن را حفظ ميكند. اين همه هجوم از ايجاد شبهه گرفته تا انواع فيلمها و بازيهاي رايانهاي، نشانهي هراس آنان از اين حقيقت سترگ است.
امروزه، دشمن، حيات خود را در زوال و يا تحريف اين انديشه ميداند. انديشهاي كه مانند روح، در كالبد معتقدانش رسوخ ميكند و آنان را در برابر همهي مستكبران به پا ميدارد.
4. به شهادت روايات متعدد، ايرانيان نقش بزرگي در زمينه سازي ظهور آن حضرت دارند.(3) اين روايات، چنان كه بشارت است، هشداري به وظيفهي سنگين ايران اسلامي هم هست.
ناگفته نماند كه اين روايات، دشمنان را هم در مورد ما حسّاس كرده و آنان را به سرمايه گذاري بيشتري براي به انحراف كشيدن نسل جوانِ اين مرز و بوم و دوري آنان از انديشهي مهدويّت، كه در حقيقت، اساس انقلاب ما هم هست، وا ميدارد.
5. مسألهي مهدويّت، همواره از مظلومترينها بوده است، چه قبل و چه بعد از انقلاب. قبل از انقلاب، اسير حجتيهايها بود و پس از انقلاب، هر كه ميخواست در اين وادي داخل شود، ترس از اتّهام انتساب به اين انجمن، براي بازداشتن و انزواي او كافي بود، امّا در چند سال اخير، با كوشش برخي مراكز و به ميدان آمدن تني چند از افراد شناخته شده و همراه و هماهنگ با انقلاب و رهبري، اين سدّ شكسته شد و اين مبحث، از انحصار منحرفان و كج سليقگان، خارج گشت.
در هر حال، آن چه كه قابل كتمان نيست، اين است كه پس از انقلاب، آن گونه كه شايستهي اين مباحث و موضوعات بود، به آن پرداخته نشد و در نتيجه، بيش از دو دهه، ركود بر اين مباحث سايه انداخت. جبران اين ركود و توقف، آن هم در عصر سرعت، خود تلاش مضاعف را از همهي نهادها و مسئولان ميطلبد.
6. هر كسي را سالي است، از كشاورز و تاجر گرفته تا عارفان و سالكان. يكي، سالش را هنگام برداشت محصول قرار ميدهد و ديگري، هنگام تحصيل سود. بر شيعيان مهدي باور و سالكان مهدي زيست، فرض است كه در نيمهي شعبان، در كنار اَعمال فراوان شب و روز آن، به محاسبهي تكاليف و عهدهاي خود با امامشان بپردازند و بر حقوق آن حضرت و آن چه نسبت به آن بزرگوار كردهاند و نكردهاند، مروري داشته باشند. بر كردهها، سپاسگزار و شاكر باشند و بر نكردهها، استغفار و تصميم بر جبران.
7. ما، هر يك، عهدهايي داريم با خدايمان، پيامبرمان و اماممان.
با خدايمان عهد كرديم كه شرك نورزيم
((ألم أعهدْ إليكم يا بني آدم أنْ لاتعبدوا الشيطان))(4)
((و اطاعت او و اوليايش را گردن گذاريم.))(5)
با پيامبرمان عهد بستيم، پاسدار وحي و حامي وصيّ او باشيم.
با اماممان ميثاق بستيم كه او را بشناسيم و در برابرش تسليم باشيم(6) و جان و مال و خويشان و همهي آن چه كه خداوند به ما ارزاني داشته، فدايش كنيم و به پايش بريزيم:
((و هو عهدي إليك و ميثاقي لديك... فأبذل نفسي و مالي و ولدي و أهلي و جميع ما خوّلني ربّي بين يديك و التصرّف بين أمرك و نهيك))(7)
با او عهد كرديم كه مدافع حريمش باشيم و در برطرف كردن حوايج و خواستههاي او - كه در حقيقت، خواستههاي ما و به نفع خود ما است - كوشا باشيم:
((اللهم! اجعلني من أنصاره و أعوانه والذّابّين عنه والمسارعين إليه في قضاء حوائجه والممتثلين لأوامره والمحامين عنه والسابقين الي إرادته والمستشهدين بين يديه)).(8)
و زمينه ساز حكومتش باشيم:
((يوطّئون للمهديّ سلطانه))(9)
و به دوستانش محبت بورزيم و با دشمنانش بستيزيم:
((سلم لمَنْ سالمكم و حربٌ لمَنْ حاربكم)).
اين حقوق، چه فردي و چه اجتماعي، حقوق سنگيني است تا آن جا كه براي اداي آنها، بايد از ذات احديت استعانت جُست:
((و اعنّا علي تأدية حقوقه إليه)).(10)
از حقوق فردي، در فرصتي ديگر بايد گفت و گو كرد. (در كتاب مكيال المكارم تا حدود هشتاد وظيفه، شمارش شده است). مناسب است در اين فرصت، به بررسي وظايف جامعهي ايران اسلامي به عنوان زمينه سازان قيام و انقلاب آن حضرت و نهادهاي حكومتي و غيرحكومتي آن بپردازيم، از صدا و سيما گرفته تا آموزش و پرورش، دانشگاه، حوزه، وزارت ارشاد، سازمان تبليغات، مراكز توليد سينمايي، پژوهشگاهها و مراكز و مديراني كه نيروي انساني كلاني تحت پوشش دارند.
بهتر، اين است كه در اين ايام، هر يك از اين نهادهاي تأثير گذار حكومت ديني، به بازكاوي كارنامهي يك سالهي خود بپردازند و نتيجه را به عنوان يك وظيفهي خطير به اطلاع مردم برسانند.
در ادامه، مروري خلاصه به وظايف برخي از اين نهادها، به عنوان نمونه، خواهيم داشت و بررسي همه آنها را به فرصتي ديگر واميگذاريم.
حوزه
بدون ترديد، سهم اساسي در احيا و گسترش فرهنگ مهدويّت، از آن حوزه است. حوزه، نهادي ريشه دار و اصيل است كه در دورهي رسول اكرمصلي الله عليه وآله با آيهي ((نَفْر)) شكل گرفت و در تمامي قرون و اعصار، پاسدار اسلام از دستبردها و حوادث بود.
كوتاهي و عدم حضور فعّال حوزه و حوزويّان در اين امر خطير، زمينه ساز بروز خرافات و سطحي نگري از يك طرف و در دست گرفتن اين مقولهي سترگ از سوي افرادي ناشايست شده است.
ظهور و بروز امثال حجتيهايها و ملاقاتيها (مروّجين افراطي ملاقات با امام زمان(عج)) ريشه در غيبت حوزه در اين عرصه دارد. جا دارد حوزه به عنوان متولّي اين امر، قدمهاي جديتري در اين راه بردارد و با ايجاد يك مركز تخصصي و يا مشاركت و نظارت بر مراكزي كه با اين نام فعاليت ميكنند، به آموزشها و پژوهشهاي اساسي در اين عرصه - كه جداً جاي آنها خالي است - و سپس ارائه و تبليغ آن در سطح داخلي و خارجي بپردازد.
در آموزشهاي حوزوي، درسهايي مانند: مباني اعتقادي مهدويّت، تاريخ عصر غيبت، حديثشناسي و منبعشناسي مهدويّت، دعاشناسي، شناخت فرقهها و گروههاي انحرافي، بايد از جايگاه شايستهاي برخوردار باشد. از ياد نبريم كه غفلت ما زمينه ساز ظهور و بروز ديگران است.
شمع فروزنده چو پنهان شود، شب پره بازيگر ميدان شود.
آموزش و پرورش و دانشگاه
مقولهي مهدويّت، در هيچ يك از اين دو نهاد آموزشي، جايگاه شايستهاي ندارد. در درسهاي عمومي دانشگاهي كه بيش از چند صفحهي محدود، ديگر هيچ نشاني نيست و در آموزش و پرورش هم آن قدر كم رنگ و ضعيف است كه در يك بررسي و پژوهش در متون درسي، عَرَق شرم بر جبينمان نشست و از آن امام و ولي نعمتتان، بسي خجالت كشيديم.
صدا و سيما
اين رسانه، به خاطر گستردگي و نفوذي كه دارد، ميتواند بيشترين نقش را در تبيين و ترويج اعتقاد صحيح به مهدويّت و امام عصر(عج) داشته باشد. از اين رو، شايسته است كمي بيشتر به آن بپردازيم.
كارنامهي صدا و سيما، گرچه نسبت به سالهاي گذشته، كمي بهتر است، امّا نسبت به آن چه كه از او انتظار ميرفت و ميرود هنوز فاصلهي بسيار زيادي دارد.
مشكل اين رسانه، اينجا است كه فرهنگ مهدويّت را به برگزاري يك يا دو برنامهي دعا و سخنراني در صبحهاي جمعه خلاصه كرده است. مشكلتر آن كه اقبال عمومي به چنين برنامههاي ضعيفي را به حساب جذابيت برنامهي خود ميگذارد، غافل از آن كه سبب اين اقبال را بايد در عطش مردم و خالي بودن اين عرصه در جامعه و در سيما، طي بيش از بيست سال دانست. به نظر ميرسد، سيما، در اين راه بايد سرمايه گذاري جدي كند و خيلي بيش از اينها هزينه.
جاي بسي شگفتي است كه در غرب، دَهها فيلم در رابطه با مهدويّت و قيام موعود آخرالزمان، با هدف ارائهي چهرهي مناسب از اين قيام، ساخته ميشود و پيشگوييهاي تحريف شده نوستر آداموس در هاليوود ساخته ميشود و به مدت سه ماه، از تمام شبكههاي تلويزيون آمريكا پخش ميگردد(11) فيلمي كه در آن، از امام زمان(عج) به عنوان پادشاه بزرگ وحشت King of Terror ياد ميشود.
گفتني است كه در مورد مجموعهي پيشگوييهاي نوسترا داموس با مراجعهي ابتدايي به اينترنت، چنين به دست آمد كه حدود پانصد اثر، اعم از فيلم و نمايشنامه و آهنگ و داستان، در اين زمينه ارائه شده است كه قريب سي تاي از آنها را فيلمهاي سينمايي و ويديويي تشكيل ميدهد، امّا در سينما و سيماي ما دريغ از يك فيلم! به راستي، چگونه است كه آنان، در راه باطل خود، اين گونه مصرّند و ما، در راه حق خود، اين اندازه كاهل؟ چگونه است كه آنان با دستمايه قرار دادن و تحريف يك پيشگويي، اين اندازه آثار خلق ميكنند و ما با حدود ده هزار روايت دربارهي مهدويّت و آخرالزمان، هيچ دستاوردي نداريم، آن هم در برابر يك نسل تشنه و عاشق، نسلي كه با اجتماع شكوهمند ميليوني خود در نيمهي شعبان هر سال در مسجد مقدّس جمكران و بيابانهاي اطراف و حضور چند صدهزار نفري خود در شبهاي چهارشنبهي هر هفته عشق و اخلاص و عطش خود به امام مهدي(عج) را به نمايش ميگذارد؟
به راستي چه ميكنيم و به كجا ميرويم؟ يابن الحسن! إليك اُشكو.
پيشنهاد ميشود ستادي دائمي و فعال، متشكل از مديران شبكهها و برخي شخصيتهاي فرهنگي و كارشناسان مهدويّت، زير نظر مستقيم رياست اين سازمان و با حضور فعّال ايشان و يا نمايندهي تام الاختيارشان تشكيل شود و براي اين امر مهم، در بالاترين ردهي اين سازمان، برنامه ريزي كنند و بيشترين هزينه و بهترين برنامهها و ساعات خود را در طول هفته و ماه و سال، در ايام و ساعات متعلق به حضرت، به اين امر مهم، امام همام و ولي نعمتمان، اختصاص دهند.
در اين باره، در بدو امر پيشنهادهاي زير قابل بررسي است:
- توليد فيلمهاي سينمايي و داستاني و نمايشنامه از زندگاني و عصر نواب اربعه و برخي از وكلاي ايشان گرفته تا ترسيمي روشن از عصر ظهور با همهي ويژگيهاي تربيتي، اخلاقي، اجتماعي، سياسي و اقتصادي آن، تا داستانهايي تأثيرگذار و آگاهي بخش از مضامين مناسب با مهدويّت، مانند انتظار يا توجهات و عنايات امامعليه السلام به برخي درماندگان و متوسلان به ايشان.
- فرا خوان سينماي جوان به توليد فيلمهايي در موضوع مهدويّت.
- برنامههاي تركيبي با طرحي نو و جذاب با استفاده از كارشناسان مجرّب.
- ويژه برنامههايي در دههي مهدويّت (از سوم شعبان روز ميلاد امام حسينعليه السلام تا نيمهي شعبان روز تولّد امام مهدي(عج) و ايام ماه مبارك رمضان.
- ساخت و سفارش آهنگ، سرود و تواشيح ويژهي حضرت با مضاميني مناسب.
- انجام دادن مصاحبههايي با متفكّران و دانشمندان مسلمان و غير مسلمان در خارج از كشور كه دربارهي انديشهي مهدويّت در شيعه و اسلام، حرفي شنيدني دارند.
- تهيهي گزارشهايي از كشورهاي مسلمان و مسيحي و نوع نگاه آنان به مصلح و موعود جهاني.
- پخش برنامههاي برون مرزي در مورد مصلح جهاني و ارتباط با صاحب نظران اين مسئله در خارج از كشور و زمينه سازي يك همايش بين المللي مصلح جهاني به عنوان يك اعتقاد مشترك بين الادياني.
- نقد و بررسي فيلمها و سخناني كه در شبكههاي جهاني عليه تفكّر مهدويّت و امام مهدي(عج) بخش ميشود.
- معرفي كتابها، مجلات، سايتهاي اينترنتي، نويسندگان، شاعران، نقاشان، طراحان، مداحان، مراكز پژوهشي؛... در مقولهي مهدويّت.
- پخش سخنان، خاطرات و يا بخش هايي از وصيت نامههاي شهدا كه در مورد امام عصرعليه السلام است.
- ميان برنامههايي مشابه برنامهي بر بال انديشه در مورد امام زمانعليه السلام (سخنراني بزرگان و فرازهايي از دعا و يا كلمات حضرت و...)
- آشنايي مردم با اعمال و دعاهاي شب و روز نيمهي شعبان و پخش مراسم احياي اين شب در جمكران و يا برخي مساجد و دانشگاههاي بزرگ.
- تهيهي گزارشهايي از فعاليتها و شور و نشاط جوانان در محلهها براي ايجاد مكاني مناسب براي تجمع و شادي مردم در اين ايام.
- طراحي و حمايت از برگزاري جشنوارههاي كتاب، مطبوعات، فيلم، نقاشي و آثار گرافيك و... در مقولهي مهدويت.
- پخش اطلاعيهها و سخنان مقاممعظمرهبري مراجععظامبهمناسبتايامنيمهيشعبان.
- پشتيباني از فيلمهايي كه در داخل و يا خارج از كشور در اين موضوع ساخته ميشود.
- ميزگردهايي ويژهي مباحث مهدويت با استفاده از كارشناسان مجرّب و متعهد داخلي و خارجي.
- تهيهي فيلمهاي گزارشي از اماكن زيارتي ويژهي امام مهدي(عج) به خصوص مسجد مقدّس جمكران.
- طراحي برنامههاي نو و جذاب با هدف گسترش فرهنگ مهدويت در ميان نسل جوان.
- بستر سازي براي يك اجتماع و يا راهپيمايي شكوهمند و رژهي نيروهاي بسيج در روز نيمهي شعبان با نام ((مهديياوران)).
اينها و جز اينها پيشنهادهايي بود كه در بدو امر به ذهن ميرسيد. بدون ترديد با تشكيل ستاد مهدويّت در صدا و سيما و با رايزنيها و فراخوان طرحها و برنامهها در اين موضوع ضروري، شاهد تحوّلي اساسي در اين امر مهمّ خواهيم بود إن شاء الله.
اميد است كه در برابر اين حرفها و پيشنهادها، توجهي همراه تعصّب و اقدام، دست ما را بگيرد و تعصبي بيتوجه، ما را زنداني غرور و جمود نسازد. آمين!
--------------
پينوشتها:
1) سيد علي خان كبير مدني شيرازي، در رياض السالكين، حديثي از امام صادقعليه السلام نقل ميكند كه حضرت ولي عصر(عج) نور آل محمدصلي الله عليه وآله است. ر.ك: منتخب الأثر، ص 494، پي نوشت.
2) اي امام زمان! جانام فدايت! كي ميرسد آن هنگام كه شما، ما را، و ما، شما را ببينيم؟
3) ر.ك: عصر الظهور، علي الكوراني، ص 217 - 275.
4) يس: 60.
5) در تفسير آيهي 87 سوره مريم ((لايملكون الشفاعة إلاّ مَن اِتَّخَذَ عندالرحمن عهداً...))، از قول امام صادقعليه السلام چنين آمده است: ((مَنْ دان بولاية اميرالمؤمنين والائمة من بعده فهوالعهد عندالله)) (نورالثقلين، ج 3، ص 362). در اين روايت، ((عهد نزد خداوند))، همانا، پذيرش ولايت اميرالمؤمنين و ائمهي معصومعليهم السلام بعد از ايشان اعلام شده است. به همين مناسبت، امام عليعليه السلام دربارهي روز غدير ميفرمود: ((إنَّ هذا يوم عظيم الشأن... يوم كمال الدين، يوم العهد المعهود))؛ ((عهد ولايت))، همان عهد معهودي است كه در روز غدير كه روز كمال دين بود، بر آدم نهاده شد و بر آن مسؤول بود. (بحار الأنوار، ج 37، ص 164).
6) امام باقرعليه السلام ميفرمايد: ((إنّما كُلّف الناس ثلاثة: معرفة الائمّة والتسليم لهم فيما ورد عليهم والرد اليهم فيما اختلفوا فيه)) مردم، به سه تكليف مكلفاند: معرفت امام؛ تسليم در برابر او؛ واگذاري امور به او در اموري كه اختلاف پيش ميآيد.(وسائل الشيعة، ج 27، ص 67).
7) مفاتيح الجنان، زيارت حضرت صاحب الأمر؛ مصباح كفعمي، ص 495.
8) مفاتيح الجنان، دعاي عهد.
9) بحارالأنوار، ج 51، ص 87؛ منتخب الأثر، ص 375، ب 40.
10) دعاي ندبه.
11) مضمون فيلم؛ بدين صورت است كه مردي از سلالهي پيامبر اسلامصلي الله عليه وآله[ امام مهدي(عج)] در پايان تاريخ، ظهور ميكند و ميخواهد با ايجاد وحشت و در هم شكستن تمامي قدرتها، حكومت جديدي به وجود ميآورد، لكن به دست آمريكا و ديگر قدرتها، شكست ميخورد.
[مجله انتظار شماره 5 : - سرمقاله] |
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
